зазубрыць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

зазубры́ць зак., што зазубру́, зазу́брыш, зазу́брыць, зазу́брым, зазу́брыце, зазу́браць; зазубры́, зазубры́це; зазубры́ў, зазубры́ла, зазубры́лі; зазу́браны; зазубры́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

зазубры́ць зак., зазубру́, зазу́брыш, -рыць, -рым, -рыце, -раць