зажы́ць

зажы́ць зак., што і без дап. (загаіцца) зажыве́, зажыву́ць; (пачаць жыць, набыць што-н.) зажыву́, зажыве́ш, зажыве́, зажывё́м, зажывяце́, зажыву́ць; зажыві́, зажыві́це; зажы́ў, зажыла́, зажыло́, зажылі́; зажы́ты; зажы́ўшы

зажы́ць зак., (загаіцца) зажыве́, -ву́ць; (пачаць жыць) зажыву́, -ве́ш, -ве́, -вём, -вяце́, -ву́ць