завінціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

завінці́ць зак., што завінчу́, заві́нціш, заві́нціць, заві́нцім, заві́нціце, заві́нцяць; завінці́, завінці́це; завінці́ў, завінці́ла, завінці́лі; заві́нчаны; завінці́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

завінці́ць зак., завінчу́, заві́нціш, -ціць, -цім, -ціце, -цяць