забароць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

забаро́ць зак., каго забару́, забо́раш, забо́ра, забо́рам, забо́раце, забо́руць; забары́, забары́це; забаро́ў, забаро́ла, забаро́лі; забаро́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

забаро́ць зак., забару́, забо́раш, -ра, -рам, -раце, -руць