жаўтазель 1 значэння

-1-

Раслінны свет

жаўтазель, кустовая расліна з жоўтымі, радзей белаватымі кветкамі і пладамі ў выглядзе струкоў.

жаўтазе́ль ж. — Гарадз. р., Берасц. (Кісялеўскі, Верас),
жаўтазё́л м. — мясц. (Ластоўскі),
жо́ўтае зе́лле — Гарадз. р. (Кісялеўскі, Верас),
жаўці́чнік м. — Гарадз. р., Берасц. (Кісялеўскі, Верас, Ластоўскі),
жаўсце́нь м. — Віц. р. (Кісялеўскі, Ластоўскі),
жаўцю́ха ж. — Гарадз. р. (Кісялеўскі, Верас),
жаўці́ха ж. — Берасц. (Кісялеўскі),
жаўці́ла н. — Гарадз. р. (Кісялеўскі, Верас),
жаўці́дла н. — Берасц. (Кісялеўскі),
дро́к м. — Гом. р. (Кісялеўскі),
ніцлаза́ ж. — Гарадз. р. (Кісялеўскі, Верас, ЭСБМ),
ляно́к м. — Мен. р. (Кісялеўскі),
зеляну́ха ж. — Гарадз. р. (Кісялеўскі),
чы́сцік м. — Віц. р., Маг. р. (Каспяровіч, Кісялеўскі),
сачаві́ца лясна́я — Гарадз. р. (Кісялеўскі),
прыту́ліца ж. — Віц. р., Гарадз. р. (Кісялеўскі, Верас, Ластоўскі),
прымачо́к м. — Жытк. (ТС),
за́яччы гаро́х — Вілен. р. (Кісялеўскі),
хварбі́дла н. — Гарадз. р., Берасц. (Кісялеўскі, Верас),
ко́лкая трава́ — Маг. р. (Кісялеўскі).

Слоўнік беларускай мовы

жаўтазе́ль м. -лю, -лі

Граматычны слоўнік назоўніка

жаўтазе́ль м. НВ жаўтазе́ль, РД жаўтазе́лю, жаўтазе́лем, жаўтазе́лі