жаніць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

жані́ць незак., каго, з кім і без дап. жаню́, жэ́ніш, жэ́ніць, жэ́нім, жэ́ніце, жэ́няць; жані́, жані́це; жані́ў, жані́ла, жані́лі; жэ́нячы

Слоўнік беларускай мовы

жані́ць незак., жаню́, жэ́ніш, -ніць, -нім, -ніце, -няць