есау́л, -а, мн. -ы, -аў, м. У царскай арміі: казацкі афіцэрскі чын, роўны чыну капітана ў пяхоце, а таксама асоба, якая мела гэты чын.

|| прым. есау́льскі, -ая, -ае.

есау́л м. есау́л, РВ есау́ла, есау́лу, есау́лам, есау́ле; мн. есау́лы, РВ есау́лаў, есау́лам, есау́ламі, есау́лах

есау́л -ла