енк, е́нку, мн. -і, -аў, м. Працяглы жаласны стогн, выкліканы болем або вялікім горам.
Працяглы е. вырваўся з грудзей.

енк, -у, м. Енк, стогн.
Ні магу я етыга енку слухыць. Залачова Мсцісл.

енк е́нку, е́нкаў

енк м. НВ енк, РДМ е́нку, е́нкам; мн. НВ е́нкі, е́нкаў, е́нкам, е́нкамі, е́нках

енк -ку