дрынчаць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

дрынча́ць незак., на чым дрынчу́, дрынчы́ш, дрынчы́ць, дрынчы́м, дрынчыце́, дрынча́ць; дрынчы́, дрынчы́це; дрынча́ў, дрынча́ла, дрынча́лі

Слоўнік беларускай мовы

дрынча́ць і дрынчэ́ць незак., -чу́, -чы́ш, -чы́ць, -чы́м, -чыце́, -ча́ць