дружыць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

дружы́ць незак., з кім і без дап. дружу́, дру́жыш, дру́жыць, дру́жым, дру́жыце, дру́жаць; дружы́, дружы́це; дружы́ў, дружы́ла, дружы́лі; дру́жачы

Слоўнік беларускай мовы

дружы́ць незак., дружу́, дру́жыш, -жыць, -жым, -жыце, -жаць