дзірачны 1 значэння

-1-

Слоўнік беларускай мовы

дзі́рачны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

дзі́рачны Н дзі́рачны (-ая, -ае), Р дзі́рачнага (-ай/ае, -ага), Д дзі́рачнаму (-ай, -аму), В дзі́рачны (-ую, -ае), Т дзі́рачным (-ай/аю, -ым), М дзі́рачным (-ай, -ым); мн. НВ дзі́рачныя, РМ дзі́рачных, Д дзі́рачным, Т дзі́рачнымі