дзяжурны 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

дзяжу́рны

Слоўнік беларускай мовы

дзяжу́рны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

дзяжу́рны Н дзяжу́рны (-ая, -ае), Р дзяжу́рнага (-ай/ае, -ага), Д дзяжу́рнаму (-ай, -аму), В дзяжу́рнага/ы (-ую, -ае), Т дзяжу́рным (-ай/аю, -ым), М дзяжу́рным (-ай, -ым); мн. Н дзяжу́рныя, РМ дзяжу́рных, Д дзяжу́рным, В дзяжу́рных/ыя, Т дзяжу́рнымі

Граматычны слоўнік назоўніка

дзяжу́рны м. дзяжу́рны, РВ дзяжу́рнага, дзяжу́рнаму, ТМ дзяжу́рным; мн. дзяжу́рныя, РВМ дзяжу́рных, дзяжу́рным, дзяжу́рнымі