дзьмуць 1 значэння

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

дзьмуць

Граматычны слоўнік дзеяслова

дзьмуць незак. дзьму, дзьмеш, дзьме, дзьмём, дзьмяце́, дзьмуць; дзьмі, дзьмі́це; дзьмуў, дзьму́ла, дзьму́лі; дзьмучы́

Слоўнік беларускай мовы

дзьму́ць незак., -му́, -ме́ш, -ме́, -мём, -мяце́, -му́ць