двухколерны 1 значэння

-1-

Слоўнік беларускай мовы

двухко́лерны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

двухко́лерны Н двухко́лерны (-ая, -ае), Р двухко́лернага (-ай/ае, -ага), Д двухко́лернаму (-ай, -аму), В двухко́лерны (-ую, -ае), Т двухко́лерным (-ай/аю, -ым), М двухко́лерным (-ай, -ым); мн. НВ двухко́лерныя, РМ двухко́лерных, Д двухко́лерным, Т двухко́лернымі