датушыць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

датушы́ць зак., што (пра касцёр і кул.) датушу́, дату́шыш, дату́шыць, дату́шым, дату́шыце, дату́шаць; датушы́, датушы́це; датушы́ў, датушы́ла, датушы́лі; дату́шаны; датушы́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

датушы́ць зак., датушу́, дату́шыш, -шыць, -шым, -шыце, -шаць