дапаручыць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова дапаручы́ць зак., каго-што дапаручу́, дапару́чыш, дапару́чыць, дапару́чым, дапару́чыце, дапару́чаць; дапаручы́, дапаручы́це; дапаручы́ў, дапаручы́ла, дапаручы́лі; дапаручы́ўшы Слоўнік беларускай мовы дапаручы́ць зак., дапаручу́, дапару́чыш, -чыць, -чым, -чыце, -чаць