дапароць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

дапаро́ць зак., што дапару́, дапо́раш, дапо́ра, дапо́рам, дапо́раце, дапо́руць; дапары́, дапары́це; дапаро́ў, дапаро́ла, дапаро́лі; дапо́раты, дапо́раны; дапаро́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

дапаро́ць зак., дапару́, дапо́раш, -ра, -рам, -раце, -руць