дамасед 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

дамасе́д -да

Чалавек

дамасед, той, хто мала бывае на людзях.

дамату́р м. іран., дамату́рка ж. — Чэрв., Іўеў, Смарг. (СПЗБ, Насовіч, Станкевіч),
дамаўні́к м. — Бар. (СПЗБ),
дамасе́днік м. — усх.-маг. р. (Бялькевіч),
дама́ш м. — Кам. (ЖНС),
дама́шні прым. — Жытк. (ТС),
сяду́ха ж. — Гл. (Янкоўскі),
се́дзя м. і ж. — Зэльв. (Н. сл-сць),
се́дзень м. — усх.-маг. р. (Юрчанка),
сяду́ра м. і ж. — усх.-маг. р. (Бялькевіч).

Слоўнік беларускай мовы

дамасе́д -да, -дзе, -даў

Граматычны слоўнік назоўніка

дамасе́д м. дамасе́д, РВ дамасе́да, дамасе́ду, дамасе́дам, дамасе́дзе; мн. дамасе́ды, РВ дамасе́даў, дамасе́дам, дамасе́дамі, дамасе́дах