дажджавы 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

дажджавы́

Слоўнік беларускай мовы

дажджавы́

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

дажджавы́ Н дажджавы́ (-а́я, -о́е), Р дажджаво́га (-о́й/о́е, -о́га), Д дажджаво́му (-о́й, -о́му), В дажджаво́га/ы́ (-у́ю, -о́е), Т дажджавы́м (-о́й/о́ю, -ы́м), М дажджавы́м (-о́й, -ы́м); мн. Н дажджавы́я, РМ дажджавы́х, Д дажджавы́м, В дажджавы́х/ы́я, Т дажджавы́мі

Сельская гаспадарка

дажджавы, які паходзіць з дажджу, уласцівы дажджу, утвораны дажджом; які нясе дождж.

дажджлі́вы прым. — Шчуч. (СПЗБ).