грэ́блівы (ад грэ́баваць)

грэблівы, той, які не можа цярпець, не пераносіць гадкага; брыдлівы.

гідлі́вы прым. — пераважна асн. мас. г., Смален. р., Зах.-бран. р. (ТС, Мат. дыял. сл., НЛГ, Варлыга, Дабравольскі, Насовіч, Растаргуеў, Шатэрнік, Станкевіч, Мат. апыт.),
гідо́тны прым., гідзю́чы прым. — Зах.-бран. р. (Растаргуеў),
гі́дкі прым. — мясц. (Насовіч, Станкевіч),
грэ́блівы прым. — Жытк., Чач. (ТС, Мат. апыт.),
брыдлі́вы прым. — Ашм. (Сл. Гарадз., Насовіч, Станкевіч),
брызглі́вы прым. — Чач. (Мат. апыт.),
брэ́зканнік м., брэ́зканніца ж. — усх.-маг. р. (Юрчанка).

грэ́блівы

грэ́блівы Н грэ́блівы (-ая, -ае), Р грэ́блівага (-ай/ае, -ага), Д грэ́бліваму (-ай, -аму), В грэ́блівага/ы (-ую, -ае), Т грэ́блівым (-ай/аю, -ым), М грэ́блівым (-ай, -ым); мн. Н грэ́блівыя, РМ грэ́блівых, Д грэ́блівым, В грэ́блівых/ыя, Т грэ́блівымі