голы 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

го́лы

Чалавек

голы, не апрануты.

го́лы прым. — агульн. (СПЗБ, Мат. Гарадз., Каспяровіч, Мат. дыял. сл., Янкова, Станкевіч),
галамо́ўзы прым. — Браг. (З нар. сл.),
галапу́пы (галапу́зы) прым. — Чэрв., Віц., Зах.-бран. р. (Шатэрнік, Каспяровіч, Станкевіч, Растаргуеў),
галы́ш м. — Чэрв., Ушац. (Шатэрнік, ЖНшС),
галапу́зік м. (галапу́пік) м. — Бял., Смарг. (Яўсееў, Станкевіч),
галапу́пак м. — Зэльв. (Сцяцко),
на́гій прым. — Мсцісл. (Юрчанка),
неапра́ны прым. — Жытк. (ТС).

Слоўнік беларускай мовы

го́лы

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

го́лы Н го́лы (-ая, -ае), Р го́лага (-ай/ае, -ага), Д го́ламу (-ай, -аму), В го́лага/ы (-ую, -ае), Т го́лым (-ай/аю, -ым), М го́лым (-ай, -ым); мн. Н го́лыя, РМ го́лых, Д го́лым, В го́лых/ыя, Т го́лымі