глушэц 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

глушэ́ц -шца́ М -шцы́

Жывёльны свет

глушэц, лясная буйная птушка сямейства цецерукоў з пярэстым апярэннем.

глушэ́ц м. — віц.-маг. г., усх.-пал. р. (СПЗБ, ЛП, ПБ, Бялькевіч, Насовіч, Янкоўскі, Станкевіч),
глусе́ц м. — мясц. (НЛГ),
глуша́к м. — Паст., Жытк. (СПЗБ, ТС),
глуха́р м. — Стол. (ЛП),
глушэ́нь м. — Смален. р. (Дабравольскі),
глушме́нь м. — Краснап. (Бялькевіч),
глуст м. — Жытк. (Мат. апыт.),
турлу́шка ж. — усх.-маг. р. (Бялькевіч),
ко́гут м. — мясц. (ПБ, ЭПБ).

Слоўнік беларускай мовы

глушэ́ц (птушка) глушца́, -цы́, -цо́ў; (глухі чалавек) глушца́, -цу́, -цо́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

глушэ́ц (птушка) м. глушэ́ц, РВ глушца́, глушцу́, глушцо́м, глушцы́; мн. глушцы́, РВ глушцо́ў, глушца́м, глушца́мі, глушца́х; (глухі чалавек) м. глушэ́ц, РВ глушца́, ДМ глушцу́, глушцо́м; мн. глушцы́, РВ глушцо́ў, глушца́м, глушца́мі, глушца́х