гару́чы

гару́чы Н гару́чы (-ая, -ае), Р гару́чага (-ай/ае, -ага), Д гару́чаму (-ай, -аму), В гару́чы (-ую, -ае), Т гару́чым (-ай/аю, -ым), М гару́чым (-ай, -ым); мн. НВ гару́чыя, РМ гару́чых, Д гару́чым, Т гару́чымі

гаручы -ая, -ае. ... Які гарыць.
Адламалася маленькая гаручая галінка, звалілася на зямлю. (Я.Маўр) Стаяў нейкі глухі вогненны гул і трэск гаручага дрэва. (А.Жук)