вугор 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

вуго́р -гра́

Жывёльны свет

вугор, рыба, якая мае доўгае, падобнае да змяінага цела з невялікай прыплюснутай галавой.

вуго́р м. — агульн. (ЛАБНГ, З нар. сл.),
ву́гар м. — агульн. (ЛАБНГ),
уго́рыч м. — захад Віц. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, З нар. сл.),
уго́раш м. — Паст. (ЛАБНГ),
уго́рак м. — Мёр. (Мат. апыт.),
буго́р м. — Карм. (ЛАБНГ),
даўга́р м. — Астр. (СПЗБ),
ванго́р (анго́р, вынго́р, ванго́ш) м., вэ́нгар (вэ́нгер) м. — паўн.-зах. з., зах.-пал. г. (ЛАБНГ, СПЗБ, СЦБ, ЖС, Мат. Гарадз., Цыхун).

Слоўнік беларускай мовы

вуго́р вугра́, -ры́, -ро́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

вуго́р2 (бугарок на скуры) м. НВ вуго́р, вугра́, вугру́, вугро́м, вугры́; мн. НВ вугры́, вугро́ў, вугра́м, вугра́мі, вугра́х