ветраны 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ве́траны

Чалавек

ветраны, легкадумны, непастаянны ў меркаваннях і перакананнях.

ве́траго́н м., ве́траго́ннік м., ве́транік м., ве́транніца ж., ве́цер м. — Мсцісл. (Юрчанка),
махла́ м. і ж., махлава́сты прым., махла́к м., махла́сты прым., махо́л м. — Мсцісл. (Юрчанка),
паві́траніц м. — Лаг. (Варлыга),
падсява́ла м. і ж., падсява́лка м. і ж., сіваплёска м. і ж. — Мсцісл. (Юрчанка),
халдама́ — мясц. (Насовіч),
хаталма́ м. і ж. — усх.-маг. р. (Бялькевіч),
шугале́й м. — Мсцісл. (Мат. апыт.).

Слоўнік беларускай мовы

ветраны́

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

ветраны́ Н ветраны́ (-а́я, -о́е), Р ветрано́га (-о́й/о́е, -о́га), Д ветрано́му (-о́й, -о́му), В ветраны́ (-у́ю, -о́е), Т ветраны́м (-о́й/о́ю, -ы́м), М ветраны́м (-о́й, -ы́м); мн. НВ ветраны́я, РМ ветраны́х, Д ветраны́м, Т ветраны́мі