ветлівы 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ве́тлівы

Чалавек

ветлівы, ласкавы, далікатны, прыветлівы, выхаваны.

ве́тлы прым. — Віц. р., Стол., Жытк. (ТС, Каспяровіч),
прыве́тны прым. — Віц. р., Лоеў., Чач. (Каспяровіч, Станкевіч, Янкова, Мат. апыт.),
прыве́тлівы прым. — Лаг. (Варлыга),
прыя́тлівы прым. — Жытк. (ТС),
прыві́тчы прым. — Драг. (ЖНС),
уве́тлівы прым., ува́жны прым. — Віц. р. (Каспяровіч),
даліка́тны прым. — Смарг., Чэрв. (Станкевіч, Насовіч, Шатэрнік),
прыёмны прым. — Лід., Лоеў. (Сл. Гарадз., Янкова),
прыя́млівы прым. — Ваўк. (Сл. Гарадз.),
міжлю́дны прым. — Ваўк. (СПЗБ),
прые́мчывы прым. — Карэл. (СПЗБ),
прыю́тны прым., абаю́дны прым. — Лоеў. (Янкова),
прылю́дны прым. — Гарадз. (Сл. Гарадз.),
прыкі́длівы прым., прыкі́дны прым. — Жытк. (ТС),
прыту́льны прым. — Астр. (Сл. Гарадз.),
панара́ўны прым. — Лід. (СРЛГ, Мат. Гарадз.),
гжэ́чны прым. — Астр. (СРЛГ),
людзя́ны прым. — Клім. (Мат. Маг.),
лёзны прым. — паўн.-зах. з. (ЖНС, СПЗБ),
малёдны прым. — Іўеў. (Сл. Гарадз.),
ліса́вы прым., ма́сляны прым. — Мсцісл. (Юрчанка),
прыста́тны прым. — Віц. р. (Каспяровіч),
васпі́таны прым. — Мядз. (СЦБ).

Слоўнік беларускай мовы

ве́тлівы і ве́тлы

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

ве́тлівы Н ве́тлівы (-ая, -ае), Р ве́тлівага (-ай/ае, -ага), Д ве́тліваму (-ай, -аму), В ве́тлівага/ы (-ую, -ае), Т ве́тлівым (-ай/аю, -ым), М ве́тлівым (-ай, -ым); мн. Н ве́тлівыя, РМ ве́тлівых, Д ве́тлівым, В ве́тлівых/ыя, Т ве́тлівымі