вернік 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ве́рнік -ка

Слоўнік беларускай мовы

ве́рнік -ка, -ку, -каў

Граматычны слоўнік назоўніка

ве́рнік м. ве́рнік, РВ ве́рніка, ДМ ве́рніку, ве́рнікам; мн. ве́рнікі, РВ ве́рнікаў, ве́рнікам, ве́рнікамі, ве́рніках

Слоўнік адметнай лексікі

вернік -а, м. Той, хто верыць у існаванне Бога.
Кінематаграфісты недвухсэнсава выказаліся за перадачу храма вернікам. (Звязда. 16.09.1990) Мінскі Чырвоны касцёл у гады вайны зноў быў адкрыты для вернікаў. (М.Танк)