вернік 1 значэнняў -1- Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)Слоўнік беларускай мовыГраматычны слоўнік назоўнікаСлоўнік адметнай лексікі Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва) ве́рнік -ка Слоўнік беларускай мовы ве́рнік -ка, -ку, -каў Граматычны слоўнік назоўніка ве́рнік м. ве́рнік, РВ ве́рніка, ДМ ве́рніку, ве́рнікам; мн. ве́рнікі, РВ ве́рнікаў, ве́рнікам, ве́рнікамі, ве́рніках Слоўнік адметнай лексікі вернік -а, м. Той, хто верыць у існаванне Бога. Кінематаграфісты недвухсэнсава выказаліся за перадачу храма вернікам. (Звязда. 16.09.1990) Мінскі Чырвоны касцёл у гады вайны зноў быў адкрыты для вернікаў. (М.Танк)