верны 1 значэння

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ве́рны

Слоўнік беларускай мовы

ве́рны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

ве́рны Н ве́рны (-ая, -ае), Р ве́рнага (-ай/ае, -ага), Д ве́рнаму (-ай, -аму), В ве́рнага/ы (-ую, -ае), Т ве́рным (-ай/аю, -ым), М ве́рным (-ай, -ым); мн. Н ве́рныя, РМ ве́рных, Д ве́рным, В ве́рных/ыя, Т ве́рнымі