вераўчаны 1 значэння -1- Слоўнік беларускай мовыГраматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя Слоўнік беларускай мовы вераўча́ны Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя вераўча́ны Н вераўча́ны (-ая, -ае), Р вераўча́нага (-ай/ае, -ага), Д вераўча́наму (-ай, -аму), В вераўча́ны (-ую, -ае), Т вераўча́ным (-ай/аю, -ым), М вераўча́ным (-ай, -ым); мн. НВ вераўча́ныя, РМ вераўча́ных, Д вераўча́ным, Т вераўча́нымі