веерны 1 значэння

-1-

Слоўнік беларускай мовы

ве́ерны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

ве́ерны Н ве́ерны (-ая, -ае), Р ве́ернага (-ай/ае, -ага), Д ве́ернаму (-ай, -аму), В ве́ерны (-ую, -ае), Т ве́ерным (-ай/аю, -ым), М ве́ерным (-ай, -ым); мн. НВ ве́ерныя, РМ ве́ерных, Д ве́ерным, Т ве́ернымі