буціць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова буці́ць незак., што і без дап. бу́чу, бу́ціш, бу́ціць, бу́цім, бу́ціце, бу́цяць; буці́ў, буці́ла, буці́лі; бу́чаны; бу́цячы Слоўнік беларускай мовы буці́ць незак., бу́чу, бу́ціш, бу́ціць, бу́цім, бу́ціце, бу́цяць