бурны 1 значэння

-1-

Слоўнік беларускай мовы

бу́рны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

бу́рны Н бу́рны (-ая, -ае), Р бу́рнага (-ай/ае, -ага), Д бу́рнаму (-ай, -аму), В бу́рны (-ую, -ае), Т бу́рным (-ай/аю, -ым), М бу́рным (-ай, -ым); мн. НВ бу́рныя, РМ бу́рных, Д бу́рным, Т бу́рнымі

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

бу́рны