буркатаць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

бурката́ць незак. буркачу́, бурко́чаш, бурко́ча, бурко́чам, бурко́чаце, бурко́чуць; буркачы́, буркачы́це; бурката́ў, бурката́ла, бурката́лі; бурко́чучы

Слоўнік беларускай мовы

бурката́ць незак., буркачу́, бурко́чаш, -ча, -чам, -чаце, -чуць