бунтаўшчык 1 значэння

-1-

Слоўнік беларускай мовы

бунтаўшчы́к -ка́, -ку́, -ко́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

бунтаўшчы́к м. бунтаўшчы́к, РВ бунтаўшчыка́, ДМ бунтаўшчыку́, бунтаўшчыко́м; мн. бунтаўшчыкі́, РВ бунтаўшчыко́ў, бунтаўшчыка́м, бунтаўшчыка́мі, бунтаўшчыка́х