бубніць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова бубні́ць незак., што і без дап. бубню́, бубні́ш, бубні́ць, бубні́м, бубніце́, бубня́ць; бубні́, бубні́це; бубні́ў, бубні́ла, бубні́лі; бубнячы́ Слоўнік беларускай мовы бубні́ць незак., -ню́, -ні́ш, -ні́ць, -ні́м, -ніце́, -ня́ць