брынчэць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеяслова Граматычны слоўнік дзеяслова брынчэ́ць незак. брынчу́, брынчы́ш, брынчы́ць, брынчы́м, брынчыце́, брынча́ць; брынчы́, брынчы́це; брынчэ́ў, брынчэ́ла, брынчэ́лі