брыкаць (пра каня), біць, удараць заднімі нагамі.
брыка́ць незак., брыка́цца незак. — агульн. (СПЗБ, Шаталава, Насовіч, Мат. апыт.),
свіста́ць незак., свіста́цца незак. — усх.-маг. р. (Насовіч, Мат. апыт.),
тро́паць незак., тро́пацца незак. — Мёр. (НС, Насовіч),
цо́паць незак. — Раг. (НЛГ),
яга́ць незак., яга́цца незак. — Чэрв. (Мат. мен.-мал.).