брызгліна 1 значэння

-1-

Раслінны свет

брызгліна, кустовая расліна з голымі або ў густых бародаўках галінкамі і зеленавата-жоўтымі дробнымі кветкамі.

брызглі́на ж. — мясц. (ЭСБМ),
бразгулі́на ж. — Гарадз. (Кісялеўскі, ЭПБ, ЭСБМ),
брызгулі́на ж. — Вілен. р. (Кісялеўскі, ЭСБМ),
брызгелі́на ж. — Берасц. (Кісялеўскі, ЭСБМ),
брузляві́на ж. — Берасц. (ЭБ),
брузле́віна ж. — мясц. (ЭБ),
бружляві́на ж. — Маг. р. (Кісялеўскі),
брусляві́на ж. — Лельч. (ЖС),
брузгляві́на ж. — мясц. (ЭПБ),
бразкалі́на ж. — Жытк. (ТС),
брусляні́на ж. — Жытк. (ТС),
брушляні́на ж. — Жытк. (ТС),
бярлі́на ж. — Навагр. (Сцяшковіч),
брызі́на ж. — Пух. (СЦБ),
браздзе́льнік м. — мясц. (ЭПБ),
бружне́ўнік м. — Мен. р. (Кісялеўскі, ЭБ),
бружэ́ль м. — Віц. р. (Кісялеўскі, ЭСБМ),
бружме́ль м. — Гарадз. р., Маг. (Кісялеўскі, ЭСБМ),
бружаме́ль м. — Маг. р. (Кісялеўскі),
бружме́нь м. — Гарадз. р., Маг. (Верас, Кісялеўскі, ЭСБМ),
бружме́н м. — Маг. р. (Кісялеўскі),
бружне́ўнік м. — мясц. (ЭПБ),
бруслё́н м. — Гарадз. р. (Верас, Кісялеўскі, ЭПБ, ЭСБМ, Ластоўскі),
бераскле́т м. — Слон. (Мат. апыт.),
гіржамалі́на ж. — Гарадз. р. (Кісялеўскі, ЭПБ),
трамялі́на ж. — Гарадз. р. (Кісялеўскі, ЭПБ, ЭБ),
трамяні́на ж. — Гарадз. р. (Кісялеўскі),
тржамялі́на ж. — Гарадз. р. (Кісялеўскі),
страмяні́на ж. — мясц. (ЭПБ),
сухале́снік м. — Гарадз. р. (Кісялеўскі, ЭПБ),
вашо́ўнік м. — Жытк. (ТС),
во́ўча лы́ка — Маг. р. (Кісялеўскі).

Слоўнік беларускай мовы

брызглі́на -не

Граматычны слоўнік назоўніка

брызглі́на ж. брызглі́на, брызглі́ны, ДМ брызглі́не, брызглі́ну, брызглі́най (-аю)