бры́дзіць незак., што і без дап. бры́джу, бры́дзіш, бры́дзіць, бры́дзім, бры́дзіце, бры́дзяць; брыдзь, бры́дзьце; бры́дзіў, бры́дзіла, бры́дзілі; бры́дзячы

бры́дзіць незак., -джу, -дзіш, -дзіць, -дзяць

брыдзіць -джу, -дзіш, -дзіць, незак. Лаяцца на каго-н. брыдкімі, непрыстойнымі словамі.
Яна стаяла з трыма мужчынамі і аднаго з іх брыдзіла так, што не запішаш. (Я.Брыль)