бруіць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

бруі́ць незак. бруі́ць, бруя́ць; бруі́ў, бруі́ла, бруі́лі

Слоўнік беларускай мовы

бруі́ць незак., -уі́ць, -уя́ць