бляха́р бляхара́ М -ру́

бляхар, майстар, які вырабляе рэчы з бляхі, хто крые бляхаю дах.

бляха́р м. — Чэрв. р. (Шатэрнік),
бля́хар м. — Віц. р., усх.-маг. р., Чэрв. р. (Бялькевіч, Насовіч, Станкевіч),
бля́шачнік м. — мясц. (Насовіч).

бляха́р -ра́, -ру́, -ро́ў

бляха́р м. бляха́р, РВ бляхара́, ДМ бляхару́, бляхаро́м; мн. бляхары́, РВ бляхаро́ў, бляхара́м, бляхара́мі, бляхара́х