блаславіць 1 значэння

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

блаславі́ць

Граматычны слоўнік дзеяслова

блаславі́ць зак., каго-што бласлаўлю́, блаславі́ш, блаславі́ць, блаславі́м, блаславіце́, блаславя́ць; блаславі́, блаславі́це; блаславі́ў, блаславі́ла, блаславі́лі; блаславё́ны і бласлаўлё́ны; блаславі́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

блаславі́ць зак., -аўлю́, -аві́ш, -аві́ць, -аві́м, -авіце́, -авя́ць