бессаромны, які не мае сораму; нахабны, нясціплы.
страмні́к м., страмні́ца ж. — Бял., Гор., Мсцісл., Чач., Лоеў., Зах.-бран. р. (Мат. Маг., Растаргуеў, Яўсееў, Янкова, Юрчанка, Мат. апыт.),
стра́мнік м. — Ушацк., Гл., Бял., Бых., Зах.-бран. р. (НЛ, ЖНС, Яўсееў, Янкоўскі, Растаргуеў),
страмата́ м. і ж., бясстра́мны прым. — Мсцісл. (Юрчанка),
срамні́к м. — усх.-маг. р. (Бялькевіч),
страмі́дла м., прасталы́тка ж., бессаро́мніца ж., прафу́ра ж. — Бял. (Яўсееў),
бессаро́мны прым., бессо́рамны прым., бессарамя́жны прым. — Віц. р. (Станкевіч),
бясты́днік м., бяссты́дніца ж. — Верхнядзв., Брасл., Зэльв., Маг., Чач., Паст. (СПЗБ, Мат. Маг., Шаталава, Сцяцко, Мат. апыт.),
стыду́лька ж., сты́дны прым., няўсты́дны прым., няўсці́вы прым., — Лоеў. (Янкова),
бяссты́дны прым. — Навагр., Лоеў. (Сл. Гарадз., Янкова),
бэ́стынь м. і ж. — Свісл. (Мат. Гарадз.),
абры́дніца ж. — Чэрв. (Мат. мен.-мал.),
галабру́й м. — Кругл. (ЖНС).