ахвотны 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ахво́тны

Слоўнік беларускай мовы

ахво́тны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

ахво́тны Н ахво́тны (-ая, -ае), Р ахво́тнага (-ай/ае, -ага), Д ахво́тнаму (-ай, -аму), В ахво́тнага/ы (-ую, -ае), Т ахво́тным (-ай/аю, -ым), М ахво́тным (-ай, -ым); мн. Н ахво́тныя, РМ ахво́тных, Д ахво́тным, В ахво́тных/ыя, Т ахво́тнымі

Слоўнік адметнай лексікі

ахвотны -ага, у знач. наз. Той, хто хоча, жадае атрымаць што-н., узяць удзел у чым-н.; ахвотнік.
Ахвотныя звяртайцеся, калі ласка, на адрас [склада] (Наша Ніва. 1991. № 1) У Гродне зноў адкамандзіравалі ахвотных - вярнуўся адзін, і без піва. (А.Федарэнка)