ахайны 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

аха́йны

Чалавек

ахайны, чысты, акуратны.

аха́йны прым. — Лаг., Гарадз., Арш. (Варлыга, Мат. Гарадз., Станкевіч),
чысцёха ж. (чысцю́ха ж.) — Чэрв. р., Мсцісл., Зах.-бран. р. (Шатэрнік, Растаргуеў, Юрчанка, Насовіч),
чысцю́х м. — Зэльв. (Сцяцко),
чысту́ха ж. — Стол. (ТС),
чы́сты прым. — Лоеў., Кобр., Уздз., Стол., Жытк., Мсцісл. (ТС, Янкова, ЖНшС, Мат. мен.-мал., Юрчанка),
апра́тнік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
апра́тны прым. — Чэрв. р. (Шатэрнік),
акураці́ст м. — Бял. (Яўсееў),
акура́тнік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
згра́бнік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
згра́йны прым. — Мсцісл. (Юрчанка),
хандо́га ж. — Маг. (Бялькевіч),
чарэ́дны прым. — Віц. р. (Каспяровіч),
хуца́вец м. — Мсцісл. (Юрчанка),
хуца́вы прым. — Мсцісл. (Юрчанка),
прыцыпа́луха ж. — Кобр. (НЛ),
бе́лы прым. — Кліч. (ЖС),
прыбі́луха ж. — Іван. (НЛ),
шпе́тны прым. — Лоеў. (Янкова),
хайны прым. — мясц. (Станкевіч).

Слоўнік беларускай мовы

аха́йны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

аха́йны Н аха́йны (-ая, -ае), Р аха́йнага (-ай/ае, -ага), Д аха́йнаму (-ай, -аму), В аха́йнага/ы (-ую, -ае), Т аха́йным (-ай/аю, -ым), М аха́йным (-ай, -ым); мн. Н аха́йныя, РМ аха́йных, Д аха́йным, В аха́йных/ыя, Т аха́йнымі