асіна 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

асі́на

Раслінны свет

асіна (таполя дрыжачая), лісцёвае дрэва з зеленавата-шэрай гладкай карой і акруглым лісцем, якое дрыжыць нават пры нязначным ветры.

асі́на ж. — агульн. (ЛАБНГ, АЛА, СПЗБ, Сл. Гарадз., Сцяшковіч, Кісялеўскі, ТС, Янкова, Верас, Бялькевіч, ДСБ, Шатэрнік, Станкевіч, Ластоўскі, Мат. апыт.),
асіна́ ж. — Гарадз., Астр., Навагр. (ЛАБНГ, Мат. апыт.),
сі́на ж. — усх.-маг. р. (ЛАБНГ),
асі́ніна ж. — усх. з., паўн. р., пал. р. (ЛАБНГ, АЛА, Бялькевіч, Каспяровіч, Насовіч, Мат. апыт.),
асі́нка ж. памянш. — агульн. (Мат. апыт.),
аса́ ж. — зах.-пал. г. (ЛАБНГ, АЛА, Мат. апыт.),
асі́ка ж. — Лельч. (ЛАБНГ, АЛА, НЛ),
асо́ва дрэ́ва — Ваўк. (Сцяшковіч, ЭСБМ),
я́сеннічак м. — Смал. (Кісялеўскі),
я́вар м. — Старадарож., Люб., Лун. (ЛАБНГ, АЛА, СПЗБ).

Слоўнік беларускай мовы

асі́на -не, -н

Граматычны слоўнік назоўніка

асі́на ж. асі́на, асі́ны, ДМ асі́не, асі́ну, асі́най (-аю); мн. НВ асі́ны, асі́н, асі́нам, асі́намі, асі́нах