аповед 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

апо́вед -веду

Слоўнік беларускай мовы

апо́вед -ду, -дзе, -даў

Граматычны слоўнік назоўніка

апо́вед м. НВ апо́вед, апо́веда, апо́веду, апо́ведам, апо́ведзе; мн. НВ апо́веды, апо́ведаў, апо́ведам, апо́ведамі, апо́ведах

Слоўнік адметнай лексікі

аповед -у, м.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апавядаць (расказваць, паведамляць).
Уражвалі свабода яго [Максіма Танка] душэўнага самапачуцця, арганізацыя мыслення, раскутасць аповеду, нешматслоўнасць, чуйнае стаўленне да памяці тых, хто адышоў. (М.Мікуліч)
2. Тое, што апавядаецца; слоўнае паведамленне пра што-н.
Я прыпамінаў начны аповед Франі, нашыя з ёю размовы. (В.Быкаў)
3. Апавяданне пра дзеянні, учынкі, падзеі.
Ва ўсім - у матэрыяле твораў, танальнасці аповеду, ладзе душы героя - пісьменнік не мог прыхаваць сваё «я». (А.Пяткевіч)
4. Невялікі мастацкі апавядальны твор у прозе; апавяданне.
Гэты аповед, ужо амаль завершаны, я даў пачытаць ягонаму герою, Хлябцэвічу. (П.Васючэнка)