адукава́ны

адукаваны, добра дасведчаны ў выніку вучобы.

вучо́ны прым. — агульн. (Мат. апыт.),
адукава́ны прым. — мясц. (Станкевіч),
наву́чны прым. — Лаг. (Варлыга).

адукава́ны

адукава́ны* Н адукава́ны (-ая, -ае), Р адукава́нага (-ай/ае, -ага), Д адукава́наму (-ай, -аму), В адукава́нага (-ую, -ае), Т адукава́ным (-ай/аю, -ым), М адукава́ным (-ай, -ым); мн. Н адукава́ныя, РВМ адукава́ных, Д адукава́ным, Т адукава́нымі