адвінціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

адвінці́ць зак., што адвінчу́, адві́нціш, адві́нціць, адві́нцім, адві́нціце, адві́нцяць; адвінці́, адвінці́це; адвінці́ў, адвінці́ла, адвінці́лі; адвінці́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

адвінці́ць зак., адвінчу́, адві́нціш, -ціць, -цім, -ціце, -цяць