абдзяўбці 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова абдзяўбці́ зак., што абдзяўбу́, абдзяўбе́ш, абдзяўбе́, абдзяўбё́м, абдзеўбяце́, абдзяўбу́ць; абдзяўбі́, абдзяўбі́це; абдзё́ўб, абдзяўбла́, абдзяўбло́, абдзяўблі́; абдзё́ўбшы Слоўнік беларускай мовы абдзяўбці́ і абдзяўба́ць зак., -бу́, -бе́ш, -бе́, -бём, абдзеўбяце́, абдзяўбу́ць; -а́ю, -а́еш, -а́е, -а́юць